Zoeken

Op een dag is het begonnen. Althans zo lijkt het. Misschien is het er altijd al geweest, maar had ik het niet in de gaten.

 

Ik wil geen discussies, kritiek, kinderen en drukke mensen. Ik wil niet voldoen aan verwachtingen, hardlopen, ongesteld zijn, opgejaagd worden en piekeren over werk. Ik wil wel wonen in een bos en Amsterdam, reizen, me vrij voelen, ongegeneerd op de bank in slaap vallen, uren lezen, meer energie hebben, nieuwsgierig zijn. Ik wil stiekem ook makkelijk kunnen praten voor groepen, ietsje minder buik, mijn tanden bleken, altijd een essentieel antwoord geven en me in elke situatie op mijn gemak voelen.

 

Een hoop wil ik al lang. Ik weet dat alleen nog niet zo lang. Ik kan trouwens ook een hoop. En een hoop niet. Dat weet ik nog korter.

 

Het begon omdat ik wilde weten wat ik wil en kan. Want dan word ik gelukkig. Overigens dat denk ik, maar misschien is het wel gewoon wat er gebeurt. Heb ik er wel iets mee te maken? Ik heb best wat ‘afgezocht’. Soms slaan mijn gedachten op hol. Dan wou ik dat ik het niet meer wist. Zalig zijn zij die onwetend zijn, zegt mijn lief. Met een knipoog. Nog meer verwarring.

 

Soms komen er bezoekers in het boshuis. Wijs en geruststellend. Die brengen nieuwe woorden mee. ‘Je moet je eigen boek kunnen lezen’.

Zodat het open en weer dicht kan, komt er vervolgens bij me op. En het leven gewoon leven is. Zo af en toe gaat er een boekje open.